De Richtlijn van het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) is recent geüpdatet – en dat heeft gevolgen voor de behandeling van mensen met obesitas. De nieuwe richtlijn geeft huisartsen meer ruimte voor maatwerk.
Wat verandert er?
Huisartsen mogen in sommige gevallen afslankmedicatie voorschrijven aan patiënten met ernstige obesitas, onder bepaalde voorwaarden.
Voorbeelden van middelen die via de vernieuwde richtlijn kunnen worden ingezet:
• Saxenda wordt vergoed binnen de richtlijn.
• Mysimba (pillen) staat ook in de richtlijn.
• Wegovy mag voorgeschreven, maar wordt niet vergoed.
Middelen die (nog) niet vergoed of geregistreerd zijn voor obesitas:
• Ozempic is goedgekeurd voor diabetes, maar niet officieel voor obesitas.
• Mounjaro wordt in sommige gevallen vergoed bij diabetes type 2.
Voor wie en onder welke voorwaarden?
De vernieuwde richtlijn richt zich op mensen met ernstige obesitas, met criteria zoals:
• Een BMI van 35+ met bijkomende gezondheidsproblemen, of een BMI boven de 40.
• Je moet eerder actief geprobeerd hebben leefstijlaanpassingen door te voeren – via begeleiding van arts, diëtist of leefstijlcoach – en dit minimaal één jaar hebben volgehouden.
• Na enkele maanden moet blijken of het middel voldoende effect heeft. Bij onvoldoende resultaat wordt de behandeling stopgezet.
De richtlijn benadrukt dat medicatie altijd aanvullende ondersteuning kan zijn, niet de vervanging van een gezonde leefstijl.
Waarom deze verandering?
De vorige huisartsenrichtlijn voor obesitas was al zo’n vijftien jaar oud – opgesteld vóór de komst van moderne gewichtsverlagende therapieën op basis van GLP-1. Volgens het NHG en andere betrokkenen was een update nodig omdat de kennis over obesitas en behandelmogelijkheden sindsdien aanzienlijk zijn toegenomen.
Liesbeth van Rossum, internist en hoogleraar obesitas, noemt de nieuwe richtlijn een “belangrijke stap voorwaarts” die huisartsen een beter instrument geeft om patiënten te ondersteunen.
Waar wordt extra aandacht aan besteed?
• Onderliggende oorzaken: de nieuwe richtlijn stimuleert huisartsen om ook te kijken of er hormonale aandoeningen, medicatie of andere oorzaken zijn die bijdragen aan overgewicht.
• Veiligheid & effect op lange termijn: terwijl sommige middelen al aantoonbaar effect hebben op de korte termijn, is er volgens de richtlijn nog te weinig bekend over mogelijke bijwerkingen op langere termijn.
• Organisatie binnen de huisartsenpraktijk: het voorschrijven van deze medicatie vraagt extra kennis, tijd en organisatorische aanpassingen in de praktijk. Dit betekent dat niet elke huisarts direct of op dezelfde manier zal starten.
Wat betekent dit voor jou?
Als je te maken hebt met ernstig overgewicht of obesitas en al langere tijd leefstijlverandering hebt geprobeerd zonder het gewenste resultaat, kan deze richtlijn betekenen dat je met je huisarts in gesprek kunt over medicatie als mogelijke aanvulling.
Belangrijk om te beseffen:
• Medicatie is geen wondermiddel – het werkt het best in combinatie met voeding, beweging en begeleiding.
• De arts zal van tevoren zorgvuldig beoordelen of je in aanmerking komt.
• Na een proefperiode wordt bekeken of het medicijn voldoende effect heeft.